Les 3 & 4 + Onderzoek

Les 3: Vissen en hun Kenmerken

In deze derde les werd het diepzee bord geïntroduceerd. De vraag die centraal stond in deze les is of er leven kon zijn in de diepzee. Al snel wisten de leerlingen vrij zeker dat er daar zeker leven moest bestaan, maar dan kwam de vraag hoe zij daar dan konden leven. Dit werd vervolgens door ons verteld, de vulkaan werd opgehangen onder het diepzeebord en er werd met de leerlingen gesproken over de verschillende zones. Naar aanleiding van dit gesprek trokken de leerlingen hun onderzoeksjassen aan en gingen we aan de slag met allemaal kleine proefjes. De groep werd gesplitst in drie subgroepen, ze gingen elk aan het werk bij één van de drie activiteiten, bij elk van deze activiteiten stond één van de kenmerken van de bijbehorende zone centraal. Hieronder een kort overzicht van de lesactiviteiten:

-        Oppervlaktezone: de leerlingen keken hier naar verschillende plaatjes van vissen en onderzochten in welke situatie je het beste kleur kon herkennen van de vissen. Hierbij realiseerde ze zich dat je beter de kleuren kan zien als er veel licht is.

-        Schemerzone: de leerlingen gingen de pupilreflex testen. Dit deden ze door hun ogen te sluiten en vervolgens open te doen, hierbij moest een mede leerlingen goed naar hun ogen kijken en vastleggen wat ze zagen. Tot slot moesten de leerlingen ook met een zaklampje in hun ogen schijnen en kijken of dat voor een verschil zorgde.

-        De diepzee: hier kregen de leerlingen kleine schijfjes die eten voorstelden en twee verschillende vissen. Één vis had een grote mond en de ander een kleine mond. Het eten moest eerst willekeurig neer gelegd worden op de tafel, vervolgens moesten de twee vissen elk een wedstrijdje doen om te zien welke vis het meeste eten zou vangen als hij in één rechte lijn zou zwemmen.

Op het einde van de les werden de onderzoeksresultaten besproken en terug gekoppeld aan de drie zones op het oceaanbord. Tot slot werden vier verschillende leerlingen naar voren gehaald om verschillende plaatjes van vissen en planten in juiste zone te hangen. Hierbij werden er van ons uit vragen gesteld om een beeld te krijgen van de gedachte gang van de leerlingen.

Tijdens deze les merkte wij op dat de leerlingen enorm enthousiast waren. Zij waren betrokken en luisterde goed naar instructie tussen de opdrachten door. Het was al met al een actieve en leerzame les.

 

 

Les 4: Vissen maken in de Diepzee

De vierde en laatste les, hierin kregen de leerlingen de opdracht om zelf een vis te ontwerpen. Ze kregen hiervoor gekleurd papier, lijm, stiften, potloden en scharen. Met de leerlingen gingen we eerst samen de diepte in duiken, in elke zone werd een groepje achter gelaten. Dat groepje moest eerst benoemen wat het typerende kenmerk van hun zone was voordat we verder konden zwemmen. Zo werd de klas weer in drieën verdeeld en had elk groepje de opdracht om een vis te ontwerpen die zij tegen zouden kunnen komen in de zone waarin zij nu aan het zwemen waren.

Na het ontwerpen werden de vissen van een aantal leerlingen gepresenteerd en mochten zij uitleggen waarom hun vis bepaalde kenmerken had, hierbij werd de nadruk gelegd op kenmerken die typerend zijn voor de zone waarin de vis zwom.

Tot slot kregen alle leerlingen in van een “officiële” ceremonie een certificaat waarop stond dat zij nu echte experts zijn omtrent de diepzee.

Deze laatste les diende als evaluatie van onze cognitieve leerdoelen. Er werd namelijk terug gekoppeld of de leerlingen kennis hadden van de verschillende zones en hoe vissen zich aanpaste om te overleven in de verschillende zones.

 

Het onderzoek & onze resultaten:

In ons onderzoek hebben wij gekozen om drie leerlingen uitgebreid te gaan volgen. Deze drie leerlingen werden op verschillende momenten geïnterviewd, hun werk werd bekeken en hun houding in de les werd geëvalueerd. Deze kwalitatieve manier van intensief leerlingen volgen en hun ontwikkeling in kaart brengen wordt ook wel het maken van “learner reports” genoemd. De drie leerlingen die gevolgd zijn vormen samen geen representatieve steekproef. Op basis van deze “learner reports” kunnen dus geen conclusies worden getrokken over de hele klas. Dat is ook niet het beoogde doel geweest van dit onderzoek. Wel kunnen de drie learner reports met elkaar worden vergeleken. Hierbij viel ons op dat alle drie de leerlingen de leerdoelen – grotendeels – behaalden. Wel verschilt de hoeveelheid hulp die zij nodig hebben gehad. De jongste leerling had nog veel hulp nodig, maar behaalde de leerdoelen met die hulp wel, terwijl de oudste leerling zonder enige hulp alle leerdoelen behaalde. Voor de oudste leerling waren de leerdoelen wellicht te makkelijk. Omtrent de betrouwbaarheid en validiteit van onze metingen beschreven wij in ons verslag het volgende:

Hoewel het erg waardevol is om onderzoeksresultaten te hebben gebaseerd op lessituaties, brengt het verzamelen van deze gegevens ook nadelen met zich mee. Men moet op deze momenten twee rollen aannemen; die van leraar en die van onderzoeker. Het gevaar bestaat dat deze rollen met elkaar conflicteren. Daarnaast zijn lessituaties minder controleerbaar dan bijvoorbeeld interviews buiten de klas. De gegevens die in de klas worden verzameld zijn daardoor minder betrouwbaar. Deze gegevens zijn echter wel in een minder kunstmatige setting verzameld, waardoor zij winnen aan ecologische validiteit.

In dit stuk komt duidelijk naar voren wat de kanttekeningen zijn die wij hebben bij ons onderzoek. Het uitvoeren van een kwalitatief onderzoek was erg leerzaam, maar soms ook uitdagend. Ik heb met het uitvoeren dit onderzoek de waarde van een dergelijk kwalitatief onderzoek in kunnen zien. Ik heb bovendien als leerkracht gemerkt hoe sterk het onderzoekend en ontwerpend leren aansluit bij de leerlingen en heb meer zicht gekregen op manieren om leerdoelen te evalueren.

 

Wij hopen julie met deze berichten een beeld te geven van onze lessenserie en ons onderzoek. Bedankt voor het lezen.

Groeten Mereld de Wit & Paul Michels (studenten Universitaire Pabo van Amsterdam)

Terugblik lessenserie

De piramide zit weer in de doos, de grafstenen en grafgiften doosjes zijn mee naar huis genomen en de leeropbrengst is geëvalueerd. Kortom de lessenserie: ‘Beravingsrituelen door tijden en culturen heen’ zit erop.

Toen we in september met deze serie aan de slag gingen, hebben we ons in het begin menigmaal afgevraagd hoe we dit onderwerp in hemelsnaam onderzoekend konden maken. Ook was het moeilijk een selectie te maken uit de vele mogelijke onderwerpen die onder dit thema vallen.
Read the full post »

Evaluatie

Om de leeropbrengst van de lessenserie te achterhalen zijn er vier evaluatie-instrumenten ontwikkeld. Natuurlijk zijn er per les meerdere leerdoelen voor de leerlingen opgesteld, maar vier doelen zijn nader bekeken. Twee instrumenten die wij ontwikkeld hebben evalueren een cognitief leerdoel, twee een leerdoel op het gebied van onderzoeksvaardigheden.

Read the full post »

Les 4: Brief aan de toekomst

De vierde en daarmee laatste les is bij deze gegeven en afgerond. Wat vonden de leerlingen het spannend: een grafgiften doosje maken, een grafsteen kleien, een brief aan de toekomst schrijven en een ECHTE archeologe/wetenschapster in de klas ontvangen.

Maar natuurlijk begon het, zoals iedere les, met het herhalen van de woorden van de vorige les.
Read the full post »

Les 3: piramides van het oude Egypte

Voorafgaand aan de derde les hebben we de van archeoloog (werkzaam aan de faculteit geesteswetenschappen van de UvA) gekregen playmobil piramide op de gang opgezet (wat nog best ingewikkeld was). De leerlingen mochten in de in de eerste les gevormde groepjes van 4 naar de gang, waar ze de piramide mochten onderzoeken. Wat zit er allemaal in een piramide? Waar lijkt deze voor te zijn? Hoeveel mensen liggen erin begraven? Wat voor grafgiften zijn er aan de overledenen meegegeven? etc. Het was grappig dat de jongens alles in een mum van tijd uit elkaar hadden, terwijl de meisjes heel rustig onderdeel voor onderdeel de piramide uit elkaar haalden.


Read the full post »

Een geslaagde lessenserie vol met ritmes en gevoelens

Hoi allemaal!

Na een paar maanden hard werken en veel plezier zit de lessenserie over muziekbeleving er dan toch erop. In deze laatste blog blikken we terug op de evaluatie van onze lessenserie en het gehele proces: van het brainstormen tot het geëvalueerde eindresultaat.

Toen we in oktober begonnen met dit vak, kregen we vrijwel meteen het onderwerp ‘muziek’ toegewezen, waardoor we wat gerichter konden gaan nadenken over wat we precies wilden gaan doen in de lessen. Read the full post »

De derde helft: een terugblik op de lessenserie

Hoe het allemaal begon…                                                                                                                                                                                                                      

Half oktober werd het startsein gegeven om een lessenserie over sport te ontwerpen dat gebaseerd was op het Onderzoekend en Ontwerpend Leren van Van Graft en Kemmers (2007) voor het Wetenschapsknooppunt Amsterdam. Een spannende, stressvolle, maar ook leerzame tijd kwam ons tegemoet. Zoals in ons eerste blog al werd geschreven, begonnen de voorbereidingen niet geheel vlekkeloos. Gelukkig gingen we niet bij de pakken neerzitten en hadden uiteindelijk een, naar onze mening, goede lessenserie ontwikkeld die klaar was om uitgevoerd te worden.

Het verloop van de lessenserie                                                                                                                                                                                                              

Hoe de vier lessen over sport (zweten, hart & longen, topsport en spieren) verlopen zijn, is te lezen geweest in de voorgaande blogs. Er waren zowel hoogtepunten als aandachtspunten die de moeite waard waren te delen, zowel via ons blog als via de presentatie die wij vorige maand hebben gegeven aan ons eigen onderwijsbestuur AWBR,  bijwonend onderwijsbestuur ASKO, STAIJ en de wetenschapper die ons heeft geholpen tijdens het vooronderzoek. Aan de hand van die hoogtepunten en aandachtspunten, hebben wij wel of juist géén aanpassingen gemaakt in de lessenserie.

Onze grootste aanpassing betreft de mate waarin de lessen genoeg onderzoekend en ontwerpend zijn. Hier hadden we erg veel moeite mee. Onze feedback was dan ook dat we meer ruimte moesten overlaten voor inbreng van de leerlingen.

Door deze lessenserie te ontwerpen en uit te voeren, hebben wij veel geleerd over hoe je onderzoekend en ontwerpend leren moet toepassen. Wij vinden onderzoekend en ontwerpend leren een mooie methode om leerlingen betrokken te maken bij een bepaald concept. Leerlingen mogen echt zelf dingen bedenken en doen, wat maakt dat de leerlingen actief en gemotiveerd zijn. Toch is de rol van de leerkracht ook erg belangrijk. Wij hebben geleerd dat de les valt of staat met het gedrag van de leerkracht. Onderzoekend en ontwerpend leren gaat ervanuit dat leerlingen zelf een manier bedenken om een probleem op te lossen. Het enkel aanreiken van materialen en de leerlingen daarna ‘loslaten’, levert echter niets op. Door de juiste vragen te stellen en het project goed te organiseren, kan onderzoekend en ontwerpend leren een succes worden. De enige manier om dit te leren, is door te oefenen!

De eerste versie van de lessenserie bevatte te veel informatie om aan de leerlingen te vertellen. De hoeveelheid informatie is dan ook gehalveerd en de leerlingen zijn veel meer bezig met het onderzoeken en ontwerpen van experimenten. Ook het niveau van de lessenserie sloot niet helemaal goed aan bij de beginsituatie van de leerlingen. Wij hebben dan ook geleerd dat het essentieel is om de beginsituatie van de leerlingen goed te onderzoeken. Wanneer je daar ruim de tijd voor neemt, heb je daar heel veel plezier van tijdens de uitvoering van de lessenserie!

Nu zijn we klaar met het ontwikkelen van lesmateriaal en evaluatie-instrumenten. Binnenkort wordt de lessenserie op de site van het Wetenschapsknooppunt gezet. Wij hebben ontzettend veel geleerd en zijn best trots op het resultaat!

Groetjes, Cheyenne en Josine

Evaluatie

Evaluatie op de lessen

Het zit erop, de hele lessenserie is uitgevoerd en het is tijd om hier op terug te kijken. Al met al zijn we erg blij met het verloop van de lessenserie. We vonden het erg leuk om te geven en de kinderen waren heel erg enthousiast. Een lessenserie voorbereiden volgens onderzoekend en ontwerpend leren vergt wel erg veel voorbereiding en veel tijd, maar de kinderen vinden het fantastisch. Door het enthousiasme van de kinderen werden wij zelf ook heel erg enthousiast. Ondanks dat het onderwerp ons is toegewezen, zijn wij hier achteraf erg blij mee. De kinderen vonden het interessant en er waren leuke proefjes mee te ontwerpen.

Behalve dat er veel tijd in het voorbereiden van de lessen ging zitten, hadden wij ook lessen ontworpen waarvoor erg veel boodschappen voor moesten worden gedaan. Dit is wel iets om rekening mee te houden, alle producten moesten gehaald worden, maar natuurlijk ook betaald worden. een lessenserie als deze kost een leerkracht dus wel geld al is het niet heel erg veel.

De cognitieve leerdoelen van de lessen serie waar met een overweldigend resultaat behaald. Hier zijn wij dan ook uiterst tevreden over. De onderzoeksvaardigheden bleven daarentegen erg achter. Dit kwam deels doordat wij zo druk waren met het geven van de lessen dat het evalueren met de instrumenten erbij inschoot, maar ook deels omdat wij zelf vooral de focus hadden gelegd op de cognitieve leerdoelen. De lessen waren namelijk ontworpen op de cognitieve leerdoelen en de onderzoeksvaardigheden zijn daar later bij gekomen. Opmerkelijk was wel dat de presentatie en discussie vaardigheden van de leerlingen in onze 4 lessen wel vooruit leken te zijn gegaan. Helemaal zeker hiervan zijn we echter niet aangezien we dit niet gemeten hebben.

De spelling die wij in de lessen verwerkt hadden beviel ook erg goed. Toen de leerlingen mochten overleggen over de woorden waren de resultaten van de dictees stukken beter dan toen de kinderen het alleen maakten. Het is echter wel de vraag of de zwakkere spellers dezelfde woorden nu dus ook individueel goed zouden spellen. Hiervoor had dan achteraf eigenlijk nog een extra onderzoekje moeten worden uitgevoerd.

De lessenserie die wij ontworpen hadden stond eigenlijk al vast en er was weinig ruimte voor inbreng van de kinderen zelf. Wel hadden we de lessenserie gebaseerd op wat de leerlingen hadden aangegeven nog te willen leren in het vooronderzoek. In les 4 was eventueel nog ruimte voor extra inbreng, maar de leerlingen waren al tevreden met de inhoud zoals ie nu was en ze kwamen eigenlijk niet met nieuwe vragen of extra inbreng. Het zou ons leuk lijken om in het vervolg echt een lessenserie te ontwerpen waarbij de leerlingen zelf de experimenten opzetten. Dit zou namelijk betekenen dat wij even helemaal de controle kwijt zijn en niet alles tot op de puntje kunnen uitwerken.

Onze mening over onderzoekend en ontwerpend leren is eigenlijk niet veranderd na het geven van deze lessenserie. We denken dat kinderen dit erg leuk vinden en er veel van opsteken. Toch zijn wij van mening dat onderzoekend en ontwerpend niet altijd de juiste manier is om iets aan te leren. Het kost erg veel lestijd en bovendien vraagt het ook veel voorbereidingstijd van de leerkracht. Het uitvoeren van proeven is misschien ook erg lastig als je als docent alleen in een klas staat, dus soms is hier dan ook hulp voor nodig. Toch neemt dit alles niet weg hoe goed het voelt als je de leerlingen ziet genieten van jouw les!

 

Groetjes,

Lennert en Cerise

De vierde les

De vierde les

De laatste dag van onze lessenserie was aangebroken. Les 4 was een les die zou bepalen wie de winnaar van deze lessenserie zou worden. bij les 3 hadden we aangekondigd dat de kinderen voor les 4 allemaal het allerlekkerste iets mee moesten nemen. Dit moest voldoen aan alles wat ze geleerd hadden tijdens de lessen. Het moest dus lekker ruiken, er lekker uitzien en natuurlijk lekker smaken. Dit was een risico, want wat als niemand iets mee zou nemen was de hele les in het water gevallen. Gelukkig had bijna iedereen iets meegebracht en konden ze niet wachten om het te laten zien.

Toch begon de les eerst met een quiz. Deze quiz was om te kijken wat de kinderen geleerd hadden, maar ook om de informatie weer even naar boven te halen bij de kinderen. het waren meerkeuzevragen zo konden de kinderen weer even nadenken over de stof en zaten ze weer helemaal lekker in het onderwerp.

Vervolgens moesten de kinderen de voorwerpen die ze meegebracht hadden verdedigen binnen hun eigen groepje, ieder groepje mocht vervolgens slechts 1 voorwerp presenteren aan de rest van de klas. De klas zou daarna stemmen op het lekkerste voorwerp en de groep die dat voorwerp had, kreeg 10 punten extra en was al bijna zeker van de overwinning. De kinderen gingen meteen aan de slag. In bijna alle groepjes ging het erg goed en waren ze er snel uit welk item er gepresenteerd zou worden aan de gehele klas. in een enkel groepje ontstond er wat discussie over wat er nou lekkerder was, maar dit was voor ons juist interessant. Wij konden op deze manier goed luisteren naar argumenten die genoemd werden om juist voor of tegen dat voorwerp te zijn. op die manier konden we de onderzoeksvaardigheden beter observeren. Vervolgens mochten de groepjes hun voorwerp aan de hele klas presenteren, ze kregen de opdracht om de klas echt te overtuigen dat hun ding het allerlekkerst was. Het was opmerkelijk en grappig om te zien dat het presenteren nu in les 4 heel anders en vooral veel beter ging dan tijdens de eerste les. er stapte makkelijker iemand naar voren die het woord zou nemen en de informatie kwam vanzelf en hoefde er niet uitgetrokken te worden zoals in les 1 het geval was.

De stemming verliep weer erg eerlijk en de uiteindelijke winnaar van het voorwerp en van de gehele wedstrijd werden de Ruikers & Co met hun Turkse Pizza. Toch hadden zij maar 1 puntje meer dan de nummer 2. Iedereen gunde het de winnende groep wel  en ze kregen dan ook een daverend applaus. Net op tijd want de school was uit, dit betekende het einde van de week en het einde van onze lessenserie.

Groetjes,

Lennert en Cerise

De derde les

De derde les

De derde les was de les waar de kinderen zich het meest op verheugd hadden, ze mochten eindelijk gaan proeven. De les begon hetzelfde als les 2, met een proefjescircuit dus. Helaas ging er op de dag van les 3 iets mis. De les zou meteen om ha

lf 9 beginnen, maar onderweg naar de stageschool brak het handvat van de tas met benodigdheden voor de les en zat alles onder de appelmoes en waren sommige dingen niet langer bruikbaar. Lennert is toen meteen naar de winkel gegaan om nieuwe spullen te halen en in de tussentijd hield Cerise de klas bezig. De klas toonde erg veel begrip voor de situatie en wachtte geduldig. Op het moment dat we toch wilden beginnen met de proefjes die wel gedaan konden worden sloeg de deur open en kwam Lennert met een dienblad vol blauwe soep de klas in. De kinderen werden helemaal blij en hadden nu nog meer zin in de proefjes. De kinderen waren bij binnenkomst al meteen rustig op de plaats gaan  zitten waar ze les 2 ook begonnen waren. We konden dus meteen aan de slag gaan. Tijdens het door wisselen gingen de kinderen al uit zichzelf zitten en hun handen in de lucht steken, blijkbaar waren ze dit gewend na les 2 en namen ze aan dat het de bedoeling was. Dit werkte voor ons erg fijn en gemakkelijk.

De proefjes waren een doorslaand succes. Af en toe vonden de kinderen het eng om iets te proeven, maar uiteindelijk vertrouwden ze ons en deden ze het toch, zo aten de kinderen sambal, blauwe soep, groene Sprite en roze appelmoes. Ook hebben ze met wattenstaafjes gekeken waar op de tong ze limonade siroop proefde en hebben ze geblinddoekt dingen gegeten die werden aa

ngegeven door klasgenootjes.

Na de proefjes volgde er een instructie over proeven. Deze verliep erg soepel. Wij hadden beter op elkaar afgestemd wie wat zou gaan zeggen en de kinderen vonden het erg interessant. Geen van de kinderen wist dat mensen voor wel 80 procent met hun neus proeven. Het dictee werd net als tijdens les 2 in groepjes gemaakt. De kinderen waren het dictee nu ook gewend en maakten het zonder te mokken en deden hun best erop.

Al met al was les 3 een fijne les waarbij alles soepel verliep, op het gescheurde tasjes incident na dan natuurlijk….

Groetjes,

Lennert en Cerise

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.