Les 4: Nieuw leven op komst

In les vier deden de kinderen en wijzelf een bijzondere ontdekking. De planten in het raamkozijn waren veelal niet/ nauwelijks gegroeid, terwijl de plantjes in de kast (in het donker) wel groot gegroeid waren. Bij sommige groepjes waren beide plantjes niet gegroeid.  Gelukkig hadden wij zelf ook proefopstellingen gemaakt en waren onze plantjes zoals wij die verwachtten.  Toch waren de experimenten van de kinderen met het licht eigenlijk vaak toch gelukt.
De planten die in het donker gegroeid waren, waren geel en hingen slap, terwijl de plantjes die in raamkozijn gestaan hadden groen en sterk waren (tenminste, als zij uit de zaden waren gekomen).  Zo werd onze conclusie toch dat de plantjes in de kast stervende waren, terwijl de plantjes in het raamkozijn gezond groeiden. Dus: planten hebben licht nodig… En dat is er op de bodem van de oceaan niet! Er leven dus GEEN planten in de diepzee.Image

Maar hoe komen die dieren dan wel aan voedsel? Heeft u zelf weleens nagedacht wat wij eten? Wij eten planten en/of dieren. Wat eet een dier (en eventueel het dier dat dit dier eet, etc.)? Die eten planten. Elk ecosysteem op deze aarde is gebaseerd op dat ene lichtpuntje aan de hemel, want zonder licht zijn er geen planten en dus geen voedsel. De kinderen wisten niet goed hoe de vissen in de zee aan hun voedsel zouden kunnen komen, want op de bodem van de oceaan leven dus geen planten. We hadden twee filmpjes waarin duidelijk te zien was hoe de dieren aan eten kwamen. Een van de filmpjes liet “blacksmokers” zien. Dit zijn een soort vulkanen in de oceaan. Bepaalde bijzondere bacteriën halen hier energie uit. Zij staan aan het begin van een heel ecosysteem. Kleine dieren eten de kleine bacteriën, andere dieren eten hen weer, etc.

 Een ander filmpje liet zien hoe grote, dode dieren, bijvoorbeeld potvissen, naar de bodem van de oceaan zakken. Zij worden tijdens hun reis naar beneden langzaam opgegeten door allemaal andere Imagediertjes. Alles wordt benut, alleen het skelet blijft over. Het waren best heftige filmpjes.

 Maar hoe is het mogelijk dat de dieren elkaar überhaupt kunnen opeten? Want, hoe kunnen die kleine diertjes nou zien waar hun voedsel is? Dit hadden de kinderen wel gezien. Door hun voelsprieten, enorme bek, hun lampje, etc.

Onze reis door de zee was nu klaar. De kinderen hadden kennis gemaakt met verschillende aanpassingen van de dieren aan de diepzee, waardoor zij nu zelf hun ideale diepzeevis konden bedenken. Als afsluiting van de lessenserie en ter evaluatie van de cognitieve leerdoelen moesten de leerlingen namelijk nog een toetsje, tekening en “essay” maken over hun diepzeevis. Na het ophalen waren wij erg benieuwd naar de resultaten van de toets, maar nog veel meer naar reacties van de kinderen. Er kwamen alleen maar positieve reacties! “De leukste lessen die we ooit gehad hebben!” zei een van de kinderen zelfs. Wij vonden het ook erg leuk. Nu nog hopen dat de resultaten van de toetsen goed waren en de kinderen inderdaad ook nog genoeg opgestoken hebben van deze lessenserie!!

Volgende bericht
Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: